راه اندازی بیمارستان در واقع یک سرمایهگذاری بلند مدت است که نباید با راه اندازی کلینیک دندانپزشکی تاسیس یک درمانگاه تخصصی اشتباه گرفته شود.
باید در نظر داشت که بیمارستان یک سازمان درمانی است که تمامی قوانین و مقررات یک سازمان در راه اندازی، جذب نیرو، آموزش پرسنل و فرایندسازیهای آن باید در نظر گرفته شود.
در همان آغاز تشکیل مجمع سهامداران بیمارستان و نگارش اساسنامهها و تقسیم سهام، باید استراتژیهای کوتاه مدت و بلند مدت برندینگ و جذب بیمار نیز، به همفکری گذاشته شود.
در غیر این صورت، تضمینی برای بازگشت سرمایهها وجود نخواهد داشت.
بیمارستان در واقع یک موسسه پزشکی است و کلیه فعالیتهای آن در چارچوب یک سازمان، برنامهریزی و اجرا خواهد شد.
برای راه اندازی بیمارستان، مقررات و ضوابط ویژهای وجود دارد که از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به دقت بر اجرای آن، نظارت خواهد شد.
برای تاسیس یک بیمارستان، نخست باید سهامدارانی گرد هم بیایند تا سرمایه مادی و علمی راه اندازی بیمارستان را تامین نمایند.
بیش از نیمی از سهامداران باید از گروه پزشکان و پیراپزشکان باشند.
همچنین واضح است که هر بیمارستان تحت نظارت و همکاری با یک دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی، قرار خواهد گرفت.
بیشک راه اندازی بیمارستان بسته به محل تاسیس، ابعاد بیمارستان، چند تخصصی بودن یا تک تخصصی بودن و مواردی از این دست، شرایط بسیار متفاوتی خواهد داشت.
برای مثال در شرایط اقتصادی پیش رو، راه اندازی بیمارستانهای زنجیرهای و بیمارستانهای محلی، طرحهای اقتصادیتری هستند که از حمایت دولتی نیز برخوردار میباشند.
برای مثال در شهرهای زیر ۵۰ هزار نفر که شرایط تاسیس بیمارستانهای ۳۲ تخت خوابی وجود ندارد، بیمارستانهای محلی با امکان خدمات اورژانس شبانه روزی، بستری کمتر از ۲۴ ساعت و خدمات تخصصی پایه به صورت سرپایی، توسط وزارت بهداشت پیشنهاد شده است.
لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
